Weer een jaar voorbij!

Het jaar loopt ten einde, de laatste tochten zijn, als u dit leest, waarschijnlijk al achter de rug. Het is voor Lekko een jaar geweest waarin oude leden afscheid hebben genomen van de vereniging en nieuwe leden zich hebben aangemeld.

Van alle activiteiten die door de toercommissie zijn gepland, zijn het Lekkoweekend en de tocht rond Breda geannuleerd. De geplande tocht op de Grevelingen is als gevolg van stormachtige wind omgezet in een tocht door de altijd fraaie Biesbosch waar ook Henk eindelijk zijn eerste IJsvogel te zien kreeg.

Ook voor het runnen van de vereniging zijn er gelukkig weer mensen gevonden die bereid zijn om bepaalde taken op zich te nemen.

Het beheer van het clubhuis is in de enthousiaste handen van Yvonne gekomen terwijl Bert, Jan S en Fred zich bereid hebben verklaard om wat klein en regelmatig onderhoud op zich te nemen.

Mochten leden dingen tegenkomen die kapot zijn of op andere wijze verbeterd kunnen worden, verzoeken wij jullie om dit bij één van de bestuursleden te melden zodat die er met het klusteam naar kan kijken en bepalen wat er gedaan kan worden.

Bij Erik en Inge is er gezinsuitbreiding geweest met de geboorte van Bram. Jongens, namens iedereen bij Lekko wil ik je onze gelukwensen overbrengen (wat natuurlijk ook voor opa Jaap en oma Riet geldt).

In de komende maanden zal het varen, met uitzondering van de ware diehards die op donderdagavond ijs en weder trotserend het Waaltje en eventueel andere wateren zullen blijven bevaren, waarschijnlijk op een laag pitje komen te staan.

De clubavonden zullen uiteraard wel door blijven gaan en ik hoop dat de leden die avonden, zo vaak als mogelijk is, blijven bezoeken om de laatste nieuwtjes uit te wisselen en kennis te nemen van eventuele andere activiteiten om de lange wintermaanden te doorbreken.

De toercommissie kent een personele wissel. Wim heeft aangegeven zich terug te willen trekken als lid van de toercommissie waaraan hij samen met René de afgelopen jaren vorm en inhoud heeft gegeven. Als vervanger heeft Peter Jonkers zich aangemeld. Peter is natuurlijk al een hele tijd met een website bezig waarbinnen hij zoveel mogelijk kanoroutes in kaart brengt. Voor ons is dat natuurlijk heel prettig en we hebben er alle vertrouwen in dat René en Peter ons weer gaan vergasten op schitterende tochten.

Via deze weg wil ik Wim bedanken voor de inspanningen die hij ook op dit terrein de laatste jaren heeft geleverd.

Hoewel het op moment van schrijven pas oktober is, wil ik iedereen in ieder geval middels deze bijdrage aan de Aquanaut alvast prettige kerstdagen en een goede jaarwisseling toewensen.

Ton Kluver

Oproep aan alle leden !!!

Wij bedanken iedereen voor het signaleren en voor de medewerking om dit in de toekomst niet meer te laten gebeuren.

Namens het bestuur.

De voorzitter

Een rondje erwtensoep?

De dag begon mooi; een bijna wolkenloze hemel beloofde niets dan goeds voor deze dag. Hoe dichter we echter bij onze opstapplaats kwamen, hoe bewolkter de lucht werd. Na de gigantische wolkbreuk waar we tijdens ons “rondje de Meije” in terecht waren gekomen maakte het ons eigenlijk niet veel meer uit.

Vandaag stond er een “rondje Brabantse Biesbosch” op de kaart.

In de buurt van de Spieringsluis is een mooie “kanovoorziening” gemaakt. Voor ons een nieuw begrip, maar allá, het was inderdaad een goeie plek om onze kayaks te water te laten. Een duidelijk bordje liet weten dat deze voorziening uitsluitend door kanoërs gebruikt mocht worden.

Rekening houdend met eventueel hoog water lag er een drijvend ponton tussen twee palen. Jammer alleen dat de loopbrug er naartoe ongeveer een halve meter hoger was vanwege de erg lage waterstand. Er zat niets anders op dan de kajaks naast de loopbrug voorzichtig in het water te laten glijden. Gelukkig hebben we allebei een flinke lange lijn aan de kajak bevestigd zodat dit vrij vlotjes verliep; een soort “kajakje uitlaten” leek het wel. De nodige rantsoenen werden ingeladen (lastig werkje toch, die dekluiken die maar niet dicht willen!) en gewapend met een redelijk gedetailleerde kaart begonnen we onze tocht door de Biesbosch.

Het water was kraakhelder en je kon zo op de bodem kijken, net of je bij de Chinees met de kajak door het aquarium heen peddelde; een schitterend gezicht om de diverse waterplanten van bovenaf in al hun natuurlijke schoonheid te zien. De zon liet zich ook weer van zijn beste kant zien en kwam voorzichtig tussen de wolken door. Geen spiertje wind zorgde ervoor dat het water als een spiegel voor ons lag en de temperatuur al gauw fors opliep. Zit je dan, met je zwemvest aan.

(We hebben onszelf aangeleerd om bij iedere tocht keurig het zwemvest aan te trekken, beter méé verlegen dan óm verlegen.)

In de verte liggen wat motorboten afgemeerd maar verder is er een heerlijke stilte. Een hele zwerm ganzen kan ons gepeddel niet zo waarderen; na eerst eenes even vanaf het water de boel bekeken te hebben, besluiten ze toch maar het dikke lijf aan de wal te brengen en al gakkend van verontwaardiging worden we met priemende oogjes nagestaard.

Bij de Petrusplaat lasten we een rustpauze in; de kajaks lieten we op een klein zandstrandje lopen en zonder veel natte-voetenwerk hebben we op een omgevallen boom het meegenomen brood verorberd.

En dáár gingen we dus de fout in; in plaats van rechtsaf om het eilandje heen gingen we linksaf om het eilandje heen. Wat maakt dat nou uit? Nou een heleboel kennelijk want toen we een dikke anderhalf uur verder waren kwamen we er achter dat het toch niet helemaal meer klopte. Kaart er weer bij gepakt en ja hoor ……… we waren van de koers afgeweken (in gewoon Nederlands ....... verdwaald?) Dan maar dezelfde weg terug. Nog net op tijd kon ik John waarschuwen voor een motorboot; gezien had ik hem nog niet, maar gehoord wel. Motorboot??, dacht ik hoe kon dat nou? Het bleken dus twee rondvaartboten te zijn die zich een weg ploegden door het ter plekke zeer ondiepe water. Met een open mond van verbazing zag ik de eerste boot langs varen; mensen vrolijk zwaaiend, gevolgd door een tweede, nog groter exemplaar die recht op me af leek te komen. Er kwam een soort draaikolk tussen beide boten.

De kajak leek wel stuurloos geworden en werd in razendsnel tempo de kant in gesleurd. Tóch nog gauw even een foto gemaakt, gewacht totdat ze gepasseerd waren en toen de tocht weer voortgezet.

W e lagen weer op koers! Tussen het riet zagen we iets overzwemmen; een bever, een rat?

De stilte overviel ons, alleen het geplets van de peddels in het water was hoorbaar. De wind was in de tussentijd behoorlijk aangewakkerd en maakte onze terugweg best zwaar.

Eindelijk doemden aan de linkerkant de huisjes op die we op de heenweg ook hadden gezien.

Tegen zessen meerden we af aan de kanosteiger en sleepten de kajaks aan de lijn tegen de dijk omhoog.

Groetjes van twee kajaknieuwkomers

Yvonne en John

Nieuwjaarsreceptie 2012

Op donderdag 6 Januari 2012 is de nieuwjaarsreceptie van onze vereniging Lekko.

Als het even kan kom dan langs want hoe meer zielen,

hoe meer vreugd. Tot dan!

Om te voorkomen dat toerleiders tevergeefs staan te wachten omdat er te weinig animo is voor een georganiseerde tocht, zouden zij graag zien dat de leden die met de desbetreffende tocht mee willen zich vooraf aanmelden. Dit kan d.m.v. een telefoontje naar degene die deze tocht organiseert of op de clubavond .

Eventuele wijzigingen in het toerprogramma staan op het bord in de kantine. Kijk ook op www.kv-lekko.nl voor eventuele aanpassingen in het toerprogramma. Wil je graag een deel van de tocht meevaren, overleg even met de toerleider voor wat mogelijk is.

Omdat het nogal eens voorkomt dat we verrast worden door de wind, en dus ook meestal grotere golven, lijkt het ons verstandiger om bij iedere tocht het zwemvest mee te nemen. We kunnen dan ter plaatse besluiten of het wel of niet raadzaam is om het aan te doen. Op groot water, zoals meren en rivieren, is dit al verplicht. We willen dit echter uitbreiden en dit ook op kleinere plassen verplicht stellen wanneer de weerssituatie daar aanleiding toe geeft. We denken dan b.v. aan een windkracht vanaf 4 en hoger, maar soms kan 3 al problemen geven. Neem het dus altijd mee.

De Toercommissie

Van de Toercommissie:

Gelegenheidstochten zijn tochten die afhankelijk zijn van getij, weersomstandigheden of spontaan worden gepland op de donderdagavond. Hierbij kunt u denken aan tochten in een besneeuwd landschap, rivier- en kusttochten. In 2011 zijn er al enkele van deze tochten gemaakt op de Oude Maas. Dergelijke tochten worden o.a. spontaan georganiseerd op donderdagavonden, maar omdat niet iedereen elke donderdag aanwezig kan zijn zullen we deze tochten voortaan ook vermelden op ons forum “Peddelpraat” op de Lekko-website. U kunt ook een e-mail krijgen met deze en andere aankondigingen van de toercommissie. Hiervoor stuurt u een e-mail naar ikwilmee@kajakroute.nl

Tocht: Lichtjesavond Delft

Datum: 13 december (Let op! dit valt op een dinsdag)

Delft in kerstsfeer door straten verlicht door zwevende vuurkorven, fakkels aan wal, licht over de grachten en gekleurde grachtenpanden.

Tijdens de tocht is er een mogelijkheid tot uitstappen en indien wenselijk even richting Grote Markt te lopen.

ZWEMVEST VERPLICHT – VERLICHTING VERPLICHT

Lengte: maximaal 10 km

Vertrek: 19.00 uur vanaf het clubhuis

Aanmelden: uiterlijk voor donderdag 8 december via een e-mail naar

ikwilmee@kajakroute.nl , een berichtje op ons forum

“Peddelpraat” of via het klembord in de kantine

Leiding: Peter

Tocht: Wandeling Strijbeekse heide

Datum: 22 januari

Mooie natuurwandeling door bos, heide, weiden en langs vennen.

Lengte: 12 km

Vertrek: 09.30 uur vanaf het clubhuis

Aanmelden: uiterlijk donderdag 19 januari

Leiding: Bert

Tocht: Wandeling Bornia's Baaierd

Datum: 19 februari

Een gevarieerde wandeling door de bossen, heidevelden en zandverstuivingen van de Utrechtse Heuvelrug tussen Driebergen en Austerlitz.

We starten op de parkeerplaats van station Driebergen.

Lengte: 12 km

Vertrek: 09.30 uur vanaf het clubhuis

Aanmelden: uiterlijk donderdag 16 februari

Leiding: Bert

Toeragenda 2012

Details van tochten volgen in de volgende Aquanaut
10 Maart: Pannenkoekentocht
18 Maart: De Rotte
1 April : Brielse Meer en Brielle
15 April: Utrecht
29 April: Hillegom
13 Mei: Bosche Bollen (Den Bosch) (Moederdag)
28 Mei: Kortenhoefse Plassen (2e Pinksterdag)

Rondje internet

Nu het buiten kouder en natter is deel ik graag enkele interessante links met u. Te lange links zijn ingekort en lopen via een

URL- verkortingsdienst, de internetadressen die “bit.ly” bevatten zijn dus géén fouten.

Foto's uit het verleden
Tijdens een zoektocht naar de Inuït en kajak kwam ik terecht bij het beeldarchief van de Technische Universiteit in Zurich.

Een enorm archief, met foto's, tekeningen en ansichtkaarten van over de hele wereld. Erg interessant, bijv. oude ansichtkaarten uit Rotterdam van voor de oorlog.

Meer info via: http://kajakroute.nl/2011/09/eth-zurich/

Ook geïnteresseerd in Eskimo's of het Arctische leven? Dan is er nog een enorm beeldarchief, ditmaal uit Denemarken, meer informatie via:
http://bit.ly/q730Un

Enorme tochten
Er zijn altijd wel een paar mooie uitdagingen met kajak om te volgen via het internet. Hieronder enkele:

Sandy Robson: Deze Australische mevrouw is bezig de historische tocht van Oscar Speck na te doen.

Op dit moment heeft ze fase 1 (Duitsland – Cyprus) voltooid en volgend jaar begint zij aan de volgende fase. Haar website (Engels): http://www.sandy-robson.com/

Meer informatie over Oscar Speck in het Nederlands: http://bit.ly/r3vP3J

Freya Hoffmeister: Deze Duitse mevrouw heeft ook al om Australië heen gevaren en is nu bezig met haar tocht rond Zuid-Amerika.

Haar website (Engels): http://bit.ly/pKQq3D

Haar prestaties bijhouden in het Nederlands: http://bit.ly/n6LsYd

Tom Smitheringale: Deze Australische meneer heeft de Nijl tot Caïro afgevaren (1172KM) en het tweede deel van zijn tocht gaat door de woestijn per kameel.

Zijn tochtverslagen leest u op zijn (Engelse) site: http://www.onemanepic.com

Veel internet plezier,

Peter J

Sluitingsdata Aquanaut :

8 februari 2012, 19 april 2012

9 augustus 2012, 8 november 2012

Zwembadcursus

Op de verenigingsavonden is herhaaldelijk de behoefte geuit dat men een cursus reddingsoefeningen zeer op prijs zou stellen. Na wat gepraat hierover heeft Jan van der Kemp een kennis benaderd en die kon ons een mooi aanbod doen: Het zwembad de Fakkel in Ridderkerk is te gebruiken voor 50 euro per uur. We willen zowel kajak- als Canadeesvaarders de gelegenheid geven om daar aan mee te doen.

Buiten de zwembadkosten komen er nog wel iets kosten bij voor een Canadeesinstructeur, de kajakinstructie nemen Erik en Fred voor hun rekening. De cursus willen we houden op zaterdagmiddagen; we kunnen vanaf 13.00u. terecht. We schatten in 1,5 uur per keer nodig te hebben en dan 4 keer totaal. Een en ander hangt af van de aanmeldingen: Te weinig wordt duur per persoon en teveel moeten we gaan splitsen.

Om definitieve beslissingen te kunnen nemen willen we weten wie er écht in is geïnteresseerd en dit moet je vóór vrijdag 2 december laten weten aan René Wesselink, via mail: r.wesselink6@upcmail.nl of telefoon: 06-23957116.

Vrijdag 14 juli – zondag 17 juli 2011

Vertrek – Wormer (Kajakcentrum Bloem) Naar – Wijde Stierop Camping De 3 Akers

Deel 1

Vrijdag 14 juli rond 9 uur liggen onze kajaks op het dak van de Panda, de achterbank vol met (volgens ons) onmisbare zaken, tent, slaapzakken, natuurlijk het zwemvest en proviand. Op het eiland waar we het weekend zullen doorbrengen kennen ze namelijk niets wat in de verste verte ook maar op een supermarkt lijkt. Eerst nog even bij een campingwinkel kijken voor een slaapmatje want de donderdag voor ons vertrek hoorden we dat je op een luchtbed altijd een koud achterste hebt; de warmte van je lichaam verdwijnt in de grond. Moet je ook maar net weten!! Diverse matjes worden uitgeprobeerd, in prijs variërend van enkele tientjes tot enkele honderdjes. Wij gaan voor een compact exemplaar van 3,8 cm dik, dat gek genoeg bij het proef liggen comfortabel aanvoelt.

Eindelijk dan op weg; via polderwegen (op rijkswegen zie je alleen maar asfalt met witte strepen) arriveren we rond twaalven bij een niet nader te noemen Kajakcentrum in Wormer. Eerst nog een waterdichte zak gekocht, wel zo prettig als je niet met een natte slaapzak en slaapmat arriveert. Meteen nog een kleiner exemplaar voor het nodige EHBO materiaal. We zijn onderhand al overbekend bij het centrum want er worden gekscherend meteen opmerkingen over appeltaart gemaakt. (we hebben de heren al twee keer op appeltaart getrakteerd namelijk) Enkele meters dekelastiek maken de aankoop compleet.

We kijken op de steiger die vlak voor de deur ligt; niet echt prettig want er liggen ook een aantal losse planken en het idee van een nat pak trekt ons niet erg aan. Vlakbij de Poelsluis een klein stukje terug ontdekken we een speciale kanosteiger en een plekje om de auto te parkeren.

Niet veel later ligt het grasveldje bij de steiger bezaaid met tassen en slaapzakken. Hoe moet het in hemelsnaam allemaal mee? Na wat passen en meten liggen we dan eindelijk in het water; de meeste bepakking in de luiken en de rest onder het bagagenet op het dek.De kajaks houden zich prima onder de toch wel zware last en lijken gek genoeg wel lichter te varen. Het weer is prima; zon en een strak blauwe lucht en met goede moed gaan we richting camping De 3 Akers.

Net even voorbij de splitsing bij Oost,- en West Knollendam varen we verkeerd, maar al gauw volgen we weer de juiste koers. Het is niet ver naar de camping en voor ons is het eigenlijk een test om te zien hoe de kajaks zich houden met bepakking en wat ruwer water. Dik drie kwartier later zien we aan de rechterkant een kinderledikantje aan het water staan met daarop het ludieke bordje “bed and breakfast”. We zijn er en meren bij de steiger aan. Op het campingterrein staan de meest vreemde onderkomens, variërend van caravans met bonte beschilderingen tot heuse pipowagens. We melden ons door een flinke zwier aan een ouderwetse bel te geven en worden heel hartelijk welkom geheten. De rekening komt later wel, we moeten eerst de tent maar es opzetten en uitpakken. De kajaks worden met bepakking en al via de bootsteiger uit het water gehaald en met ieder een kajak aan een kant naar het passantenveldje gebracht. Het uitzicht is goed; we kijken zo de polder in.

Een stuk sneller dan voorheen staat een half uurtje later de tent keurig strak op ons tijdelijke onderkomen. Jammer dat de weersvoorspelling voor de komende dagen diep triest is; regen, héél veel regen en een aanwakkerende wind met windvlagen. We besluiten om terug te varen en bij Wormer tóch de auto op te halen. Mocht het echt noodweer worden dan kunnen we de hele zooi snel inladen. “Wat een stelletje”, ik hoor het jullie al denken, nou wacht maar af. Met auto en de twee kajaks weer op het dak vertrekken we die dag voor de tweede keer richting Wijde Stierop, maar niet voordat we nog wat avondeten hebben ingeslagen. Nu moeten we het pondje op om over een niet al te fraaie polderweg (weg is een groot woord voor de betonnen platen waar we overheen hobbelen) weer op de camping te komen.

De overtocht is voor het stukje dat je met een polsstok zou kunnen overbruggen vet betaald; 3,50 voor auto met bestuurder en 1,50 voor ieder volgend menspersoon. Naderhand blijkt dat het een retourkaartje is, dus valt het toch wel mee. Onze magen laten een soort onweersbui horen en de maaltijd wordt met smaak in recordtempo naar binnen gewerkt. De pas aangeschafte matjes zijn al aardig dikker geworden, strakjes misschien nog wat lucht bijblazen. De dag wordt besloten met een wandeling over het terrein en een stuk polder. Tegen twaalven duiken we in de slaapzak.

Deel 2

De volgende ochtend worden we wakker door een Jumbo die met gierende motoren de landing inzet. Dat was het enige nadeel.....de overkomende vliegtuigen in hun aanvliegroute naar Schiphol.

Tussendoor een weldadige rust met alleen de geluiden die van het water komen en de vogels. We hebben allebei heerlijk geslapen op onze aangeschafte matjes (nog bedankt voor de goede raad heren, nóg meer advies is zeer welkom). Een tocht naar de Zaanse Schans staat op de planning. Na een zeer smakelijk ontbijt dat we op de camping hebben besteld (wel prijzig maar errrrrrug lekker en zeer uitgebreid) zetten we koers richting Zaanse Schans. Het water van de Zaan ligt ook hier vol met van die groene vlokjes.

Het is redelijk weer, maar de wind wakkert al behoorlijk aan en bij het passeren van De Poel aan de linkerzijde valt de eerste regen…. Bij een laad- en loswal voor de binnenvaart besluiten we het t-shirt voor een regenjack te verwisselen. Wat een gedoe om zittend in de kajak je plunje te moeten omruilen, maar je leert wel goed om je evenwicht te bewaren terwijl je met je armen in de hoogte verwoede pogingen doet om het opbollende regenjack om je lijf te sjorren. Geen overbodige luxe; tien minuten later varen we in een stortbui die zijn weerga niet kent. De wind doet er nog een schepje bovenop maar we laten ons niet kennen en zetten stug door. Jammer dat we met de kano nergens aan kunnen meren; de walkanten zijn zo hoog dat je een ladder nodig hebt, aan de kajakker is niet gedacht.

De golven zijn hoger geworden en regelmatig spoelt er water over het dek. Verder maar weer, maar als de molens van de Zaanse Schans na een scherpe bocht in zicht zijn, slaat de wind ons voluit in het gezicht.

Het peddelen wordt nog zwaarder en hier heeft het water gezellige witte schuimkopjes op de rollende golven. Nog een klein stukje gaan we verder maar besluiten toch om terug te keren; het is voor ons niet verantwoord om met dit weer verder te gaan. De peddels lijken wel van lood en bij het opheffen slaat de wind er ongenadig op en voel je de kajak onder je achterste wegdraaien. De terugtocht wordt ingezet en de kajaks laten zich nu letterlijk “in de kont kijken”; in vliegende vaart gaan we over het water, surfen mee op de steeds hoger wordende golven en hoeven eigenlijk alleen maar wat slagen bij te sturen. Aan de rechterkant doemt een soort zandstrandje op en we zetten koers om onze verstijvende ledematen toch wel even te kunnen strekken. n moordend tempo suist John eropaf en komt in een kolkende groene brei terecht van alle groene vlokjes die zich verzamelt hebben tot een dikke soep. De dikke groene spetters vliegen in het rond om de kajak eruit te laten zien als iets met een zeer besmettelijke ziekte; geel met dikke groene klodders. Keren en weer verder door de regen, die nu echt met bakken uit de hemel komt.

Ook aan deze kant kunnen we nergens fatsoenlijk aan wal zonder halsbrekende toeren uit te halen of de kajaks op de vele stenen die langs de wal liggen te beschadigen. Dan maar terug naar waar we gisteren gestart zijn, de kanosteiger bij het Kajakcentrum. Het kost moeite om de kajaks fatsoenlijk aan te meren en op de steiger te komen; de wind jaagt over het water en maakt steeds grotere schuimkoppen op de golven. Even een blikje drinken en een reep om weer energie op te doen. Barst nu hebben we ook geen eten kunnen kopen voor de zondag.

Er zal toch nog wel ergens een winkel zijn? Nadat het spraydeck stevig is dichtgemaakt (voor de zoveelste keer krijg ik het elastiek met een knal tegen mijn rug) zetten we weer koers richting Wijde Stierop, ondertussen de wal afspiedend naar iets wat maar op een winkel lijkt. De regen houdt eindelijk even op en een man die bezig is op zijn luxe aanlegsteiger bij zijn nog luxere villa wordt aangesproken. Nee......er is hier geen winkel. De mensen gaan naar het vaste land voor inkopen. Wat we nodig hebben?? Nou, in ieder geval brood en natuurlijk stroop voor de pannenkoeken die voor vanavond op het menu staan. We moeten maar even naar de voorkant varen en aanmeren dan zal hij binnen even vragen. Vragen???? Er was toch geen winkel in de buurt???

Vergezeld van zijn vrouw komt hij weer op de steiger, gewapend met een halfje brood, een pak gesneden oude kaas en.......een fles stroop!! Nee, geld wil hij niet aannemen, maar na stevig aandringen worden een vijftal euro's van hand verwisseld. Hij kijkt niet eens naar het ontvangen bedrag, wenst ons verder een goede vaart en gaat weer naar binnen want de regen doet weer een duit in het zakje. Stomverbaasd kijken we elkaar aan.

Het voedselpakket verdwijnt onder het spraydeck en we hervatten onze tocht. Op de laatste paar kilometer worden we getrakteerd op een stevige wolkbreuk en stormachtige wind. Het water lijkt wel te koken met alle dikke regendruppels die erop vallen. Grijnzend kijken we elkaar aan, laten ons meesurfen op de hoge golven om letterlijk op de steiger van de camping af te suizen. Voordat we de kajaks en onze proviand aan wal hebben, zijn we totaal verzopen!! We lachen om het water dat letterlijk uit onze kleren druipt en zoeken ons heil in een aanbouw van de boerderij waar we ons ontdoen van zwemvest en regenjack. Als het iets minder regent een sprint naar de tent om droge kleren aan te doen.'s Avonds bakken we pannenkoeken, dik voorzien van de gekregen stroop, die bovendien nog karamelsmaak heeft ook.

Was dit onze vuurdoop?

Voor geïnteresseerden; in de polder van Wormerveer, Jisp en Nek zijn heel veel mogelijkheden voor een kajaktocht. De 3 Akers is een ietwat “aparte” camping met simpele doch zeer schoon sanitair en een bescheiden trekkersveldje. Ontbijt kan gereserveerd worden, verder wordt er koffie, thee en limonade geschonken en zijn er wat versnaperingen te krijgen. Zeker de moeite waard om eens een weekend te bivakkeren. Jammer dat er op het hele eiland geen supermarkt te vinden is, voldoende proviand is dus een noodzaak!!!

Yvonne Plenk

VERJAARSDAGSKALENDER

04 – 12 Guus Frissen

10 – 12 Arie van der Linden

11 – 12 Vera Giel

11 – 12 Ad Korteweg

12 – 12 Fred Bijl

15 – 12 Fred Oostervink

16 – 12 Ditta de Klerk

19 – 12 René van Gool

21 – 12 Jacomine de Graaf

22 – 12 Annemarie Blokland

03 – 01 Fred van der Velde

08 – 01 Arend Aalbrecht

13 – 01 Hans van Gruijthuijsen

17 – 01 Erik Schuijer

26 – 01 Rob Schollaart

26 – 01 Ria Pereboom

31 – 01 Jolanda Bijl

10 – 02 Huib Langbroek

17 – 02 Jan van der Kemp

21 – 02 Maarten van der Voorde

22 – 02 Wim ter Borg

Van Harte gefeliciteerd!